ZU blog

Nazwy zuryskich dworców (od dzielnic) w znakomitej większości kończą się na –ikon. Adres mojego biura to Opfikon – początkowo nijak nie mogłam tego zapamiętać, dopóki nie odkryłam, że na drugim końcu trasy pociągu jest Dietikon. Wtedy poszło już łatwo: obfitość -> Obfikon, dieta -> Dietikon.

PS -ikonów jest cała gama: Wiedikon, Oerlikon, Pfäffikon, Effretikon, Zollikon

Poszłam dziś rano do lokalnej pralni chemicznej oddać dwie pary spodni do czyszczenia. Zamówienie składałam po niemiecku, przeplatając angielskim. Pan zapytał – o ile dobrze zrozumiałam – czy jestem Włoszką (albo: szwajcarską Włoszką). Zaczęłam się zastanawiać, skąd to skojarzenie? I hipoteza jest następująca.

Otóż o ile moda męska jest w Zurychu ciekawa (na ulicach widać więcej niż w Polsce dobrze ubranych facetów, a wszystkie przyciągające mój wzrok sklepy odzieżowe okazują się sklepami z odzieżą męską), o tyle moda damska… pożal się Boże. Zarówno w sklepach, jak i na ludziach.

Nabrałam więc przekonana, że moje dwie pary spodni, z outletu co prawda, ale Simple, to najlepiej skrojone i najlepszej jakości damskie spodnie, jakie widziała pralnia w Albisrieden 🙂 U nas co prawda to Francuzki uchodzą za mistrzynie dobrego smaku w ubiorze, ale kto tam wie Szwajcarów?

Okazało się, że muszę dojeżdżać do biura do innej zony, co podnosi cenę biletu miesięcznego z 84 do 124 CHF. Ponieważ nie obowiązują mnie sztywne godziny pracy, zdecydowałam się na o 40 franków tańszy “bilet bezrobotnego”. Teraz za cenę miesięcznego dwuzonowego (przypominam, że 110 jest liczona podwójnie) mogę przez miesiąc jeździć po całej masie okolicznych zon z jednym tylko ograniczeniem: nie mogę korzystać z transportu miejskiego w dni powszednie w godzinach 5:00 – 9:00. Czyli dokładnie wtedy, kiedy pracujący przemieszczają się do pracy – stąd nadana nazwa własna! Wymusza to co prawda rano kombinacje alpejskie: spacerkiem do przystanku, skąd o 9:00 rusza trolejbus, który dojeżdża na Bahnhof akurat na pociąg 9:09 😉